Korzyści zastosowania horyzontalnych przewiertów sterowanych (przecisków sterowanych)

Zastosowanie technologii horyzontalnych przewiertów sterowanych pozwala uniknąć ograniczenia ruchu przy przekraczaniu szlaków komunikacyjnych, pasów startowych na lotniskach, naruszania brzegów rzek oraz wałów przeciwpowodziowych.

• uniknięcie ograniczenia ruchu przy przekraczaniu szlaków komunikacyjnych, pasów startowych na lotniskach,
   
• eliminuje naruszanie brzegów rzek oraz wałów przeciwpowodziowych i redukcja do minimum ingerencji w środowisko naturalne,
   
• niejednokrotnie jest jedyną metodą pozwalającą na ułożenie instalacji podziemnej, nie wymaga bowiem dostępu do powierzchni, pod którą prowadzony jest przewiert (ma to szczególne znaczenie w terenach silnie zurbanizowanych, dużych skrzyżowaniach, chronionych terenach zielonych czy nasyconych infrastrukturą terenach przemysłowych),
   
• przy zastosowaniu technologii bezwykopowej nie ma potrzeby przeprowadzania nieraz bardzo kosztownej regeneracji nawierzchni (jak przy metodach tradycyjnych),
   
• brak konieczności odwodnienia wykopów liniowych i krótki czas realizacji przewiertu.

Metoda przewiertów sterowanych redukuje do minimum ingerencję w środowisko naturalne. W wielu przypadkach przewiert sterowany jest jedyną możliwą metodą ułożenia instalacji podziemnej, nie wymaga bowiem dostępu do powierzchni, pod którą prowadzony jest przewiert.

Ma to często miejsce w terenach silnie zurbanizowanych, dużych skrzyżowaniach, chronionych terenach zielonych czy nasyconych infrastrukturą terenach przemysłowych.

Stosując technologię bezwykopową nie musimy przeprowadzać nieraz bardzo kosztownej regeneracji nawierzchni jak to ma miejsce w metodach tradycyjnych.

Bardzo ważną zaletą jest krótki czas realizacji przewiertu. Sprawna załoga wiertnicy jest w stanie w ciągu jednego dnia ułożyć np. 100 mb rury o średnicy 300 mm.

Możliwości zastosowania metody przewiertów sterowanych (przecisków sterowanych).

Istotnym czynnikiem warunkującym możliwość wykonania przewiertu sterowanego jest kombinacja dwóch parametrów: długości i średnicy rurociągu. Dodatkowym czynnikiem niezwykle ważnym są lokalne warunki geologiczne.

Najdłuższe przejścia wykonywane technologią przewiertów sterowanych nie przekraczają 2.000 metrów. Większość przejść wykonywana jest jednak na znacznie krótszych dystansach i przy mniejszych średnicach. Zależnie od długości i średnicy rurociągu dobiera się odpowiednie wiertnice. Klasyfikacja wiertnic pod względem wielkości przedstawia się następująco:

• wiertnice małe - wykorzystuje się do układania rurociągów na dystansie do 120 m
  Średnice z reguły nic przekraczają 200 mm.
   
• wiertnice średnie - mają zastosowanie przy dystansach do 300 m.
  Maksymalne średnice rur w tej klasie wynoszą 500 mm.
   
• wiertnice duże - przeznaczone są do układania rurociągów o średnicach do 1200 mm.
  Zakres wiercenia dochodzi do 2.000 m. 

Dla dużych średnic i dystansów decyzja o podjęciu wierceń musi być poprzedzona badaniami geologicznymi gruntu z obszaru wiercenia. Warstwy skał, żwiru, otoczaków czy kurzawki mogą znacznie utrudnić lub przy dużych grubościach wręcz uniemożliwić wykonanie przewiertu. Niektóre wiertnice posiadają możliwość wiercenia w litej skale. Wiercenia te są jednak bardzo kosztowne i czasochłonne.